Voert België sociale leasing in aan 100 euro per maand voor een elektrische wagen?

Het idee is eenvoudig: een nieuwe elektrische wagen, een maandhuur vanaf 100 euro, zonder aanbetaling, onder inkomensvoorwaarden. Dat is het principe van sociale leasing, een regeling die in Frankrijk sinds 2024 haar nut bewijst en die stilaan in meerdere Europese landen wordt uitgerold. In België wordt er al maanden over gepraat. Maar concreet gebeurt er weinig.

Toch neemt de druk toe. Vorige week publiceerde Ecolo een gedetailleerd voorstel. De Hoge Raad van Financiën bracht in december 2025 zijn advies uit. En de Arizona-regering zelf heeft de maatregel opgenomen in haar regeerakkoord. Waarom komt er dan geen schot in de zaak?

Wat het is, en waarom iedereen erin geïnteresseerd is

Sociale leasing is een langetermijnhuur die door de overheid wordt gesubsidieerd, bedoeld voor gezinnen die zich geen nieuwe elektrische wagen kunnen veroorloven. De maandhuur ligt rond 100 tot 200 euro, afhankelijk van het model. Geen aanbetaling. En op het einde van het contract kan de bestuurder, als hij dat wil, de wagen overkopen aan de restwaarde, tussen 5.000 en 8.000 euro afhankelijk van het model.

Voor België is het belang tweeledig. Enerzijds is er een echt onrecht recht te zetten: elektrische wagens vertegenwoordigen slechts 6,44 % van het Belgische wagenpark, en die groei wordt voor 81,8 % gedragen door bedrijfswagens. Met andere woorden: elektrisch rijden is in België nog altijd vooral een voordeel voor werknemers met een bedrijfswagen, die genieten van de gunstige fiscaliteit die daarbij hoort. De anderen, wie met een eigen budget koopt, blijven grotendeels bij een wagen met verbrandingsmotor of bij verouderende tweedehandswagens.

Anderzijds is er de druk van de lage-emissiezones. Met sociale leasing zou men gericht gezinnen met een bescheiden inkomen kunnen bereiken die in landelijke of randstedelijke gebieden of vlak bij de LEZ wonen, daar waar het openbaar vervoer tekortschiet en de afhankelijkheid van de eigen wagen onvermijdelijk is. Anders gezegd: dat is precies het profiel van een deel van de bestuurders in Waals-Brabant.

Wat het oplevert in Frankrijk, het model waar iedereen naar kijkt

Frankrijk lanceerde zijn eerste sociale leasing in januari 2024. Binnen enkele weken liepen de platformen vol met dossiers. Het proefproject ging over 50.000 voertuigen en kende binnen enkele maanden een groot succes. Sindsdien zijn er nog twee edities gelanceerd. Voor juni 2026 plant Frankrijk een herlancering van de regeling, met een verdubbeling van het aantal aangeboden voertuigen en een ruimere doelgroep.

Het typeprofiel van de begunstigden in Frankrijk is iemand die in een halflandelijke zone woont, 50 tot 80 km per dag aflegt om naar het werk te gaan, en voor wie de wagen allesbehalve optioneel is. Destijds was de regeling voorbehouden aan mensen met een fiscaal referentie-inkomen onder 15.400 euro per jaar die meer dan 8.000 kilometer per jaar afleggen. Een thuishulp die elke dag 60 km heen en terug rijdt naar haar klanten en het moeilijk had met de benzinekosten, krijgt plots toegang tot een nieuwe wagen voor minder dan een volle tank per week. Heel concreet dus.

In België staat het in het regeerakkoord. Maar...

De maatregel van sociale leasing staat wel degelijk in het federale regeerakkoord 2025-2029. De regering heeft zich ertoe verbonden “een ondersteuningsmechanisme te onderzoeken voor sociale leasing van elektrische voertuigen, gericht op werknemers met een inkomen onder een bepaalde drempel”. In politieke taal is “onderzoeken” vaak het eerste woord van een lange reeks uitstellen.

En inderdaad: begin 2026 is de realiteit minder enthousiasmerend. Bart De Wever waarschuwde van bij het begin dat er “geen enkele maatregel” zou komen zonder vastgelegde financiering, met als formule “geen geld”. De Hoge Raad van Financiën bracht in december 2025 dan weer een eerder ongunstig advies uit over de regeling, omdat de inkomenscriteria volgens de Raad niet noodzakelijk de beste indicatoren zijn en de budgettaire kost beter moest worden afgebakend.

Dat belette Ecolo niet om in april 2026 een gedetailleerd voorstel voor een proefproject op tafel te leggen. Volgens Gilles Vanden Burre zou een proefproject 70 miljoen euro kosten, waarbij het opladen ten laste blijft van de begunstigden. De oppositie is “erg boos en erg bezorgd” over wat zij als stilzitten ziet, en wijst erop dat de Europese Commissie dit soort maatregel al sinds het voorjaar van 2025 aanbeveelt.

“Het begint te bewegen… behalve in België.” Gilles Vanden Burre, Ecolo, april 2026

Wat het concreet tegenhoudt

Er zijn meerdere obstakels, en ze zijn niet allemaal politiek. Het eerste is inderdaad budgettair: een sociale leasing van 100 euro per maand voor een wagen van 25.000 euro vraagt een overheidssubsidie in de orde van 2.000 tot 3.000 euro per voertuig per jaar. Voor een proefproject van 10.000 voertuigen is dat tussen 20 en 30 miljoen euro per jaar. Er bestaan wel financieringspistes, onder meer via het Europese Sociaal Klimaatfonds, dat een aanzienlijk deel van de enveloppe zou kunnen dekken.

Het tweede obstakel is praktisch. Om sociale leasing te laten werken, moet men betaalbare elektrische voertuigen kunnen aanbieden. In 2024 was het aanbod nog beperkt. In 2026 verandert dat: de Renault Twingo E-Tech, de Citroën ë-C3 en de Fiat Grande Panda komen in toegankelijkere prijsklassen terecht, rond 20.000 tot 23.000 euro. Die kleine modellen, gebouwd in Europa, zijn precies wat een regeling voor sociale leasing nodig heeft om economisch leefbaar te zijn.

Het derde obstakel is de laadinfrastructuur. Wie een elektrische wagen aanbiedt aan iemand die in een huis zonder garage woont en zonder laadpaal in de straat, bezorgt die persoon eerder een nieuw probleem dan dat hij er een oplost. Sociale leasing zou zich dus in de eerste plaats moeten richten op gezinnen die thuis kunnen opladen of die betrouwbare toegang hebben tot een laadpaal dicht bij huis.

⚠️ Wat verandert met de fiscaliteit van 2026: terwijl sociale leasing in het ongewisse blijft, is er voor professionals wel een heel reële verandering. Sinds 1 januari 2026 zijn bedrijfswagens met verbrandingsmotor niet meer fiscaal aftrekbaar. Elektrische bedrijfswagens blijven dit jaar wel 100 % aftrekbaar. Voor een zelfstandige of een kmo in Waals-Brabant is 2026 het laatste jaar om van dat maximale fiscale venster te profiteren.

Wat het zou veranderen voor Belgische particulieren

Als sociale leasing er in België komt, wie zou er dan echt van profiteren? Op basis van het Franse model kan men het typeprofiel schetsen: een werknemer of werkneemster met een bescheiden inkomen, die een wagen nodig heeft om naar het werk te gaan, die buiten de grote steden met goed openbaar vervoer woont, en die vandaag rijdt met een verouderende wagen met verbrandingsmotor waarvan de onderhouds- en brandstofkosten zwaar wegen op het budget.

💡 Om in de gaten te houden: de Arizona-regering bekijkt de maatregel al enkele weken in een werkgroep. Op de ministerraad van 17 april 2026 werd geen beslissing aangekondigd. De maatregel is nog altijd “in onderzoek”. Als er schot in zou komen, is een aankondiging vóór de zomer van 2026 nodig om de eerste toekenningen nog voor het einde van het jaar te laten plaatsvinden.

En als het er nog lang niet komt, wat dan?

Dat is de praktische vraag die veel Belgische bestuurders zich stellen, vooral wie te maken heeft met de Brusselse LEZ of gewoon de brandstoffactuur wil verlagen. De realiteit is dat België vandaag geen sociale leasing heeft, en dat die er morgenochtend ook niet zal zijn.

Wat wel bestaat, is een markt voor tweedehands elektrische wagens die stilaan vorm krijgt. De eerste elektrische voertuigen uit professionele leasevloten komen geleidelijk op de tweedehandsmarkt, vaak met een volledige onderhoudshistoriek en batterijen die nog in zeer goede staat zijn. Tegen prijzen die richting 15.000 tot 20.000 euro gaan voor recente modellen. Dat is geen 100 euro per maand, maar het is een concreet alternatief dat vandaag toegankelijk is, zonder te wachten op een onzekere politieke beslissing.

FAQ